ఈ చిత్రంలోని పాత్రలు ఇంకా సంఘటనలు ఇంకా ఉపయోగించిన పేర్లు అన్నీ కల్పితాలు.
జీవించి ఉన్నా లేక మరణించిన వ్యక్తులతో ఏదైనా పోలిక ఉంటే, అది పూర్తిగా యాదృచ్ఛికం.
నిన్న రాత్రి, నేను ఆత్మహత్య చేసుకోవాలి అనుకున్నాను.
ఇదంతా ఇలా ఉండటంలో ఏమీ అర్థం లేదు అనిపించింది.
కానీ అప్పుడు నా కళ్ల ముందు నీ ముఖం ఒక్కసారి స్ఫురించింది.
నేను లేకుండా నువ్వు ఏం చేయగలవు?
ఐషా, బంగారం, జీవితం అంటే నీ పుస్తకాలలో ఉన్నట్లుగా ఉండదు
అందులో నీకు కావలసిన చోట నువ్వు ఫుల్ స్టాప్ పెట్టుకోగలిగినట్లు.
లేదు.
లేదు, బంగారం.
నీకు పెళ్లి చేసుకోవడం ఇష్టం లేకపోతే, నాకు చెప్పి ఉండవలసింది.
ఆ సంఘటన జరిగి ఇప్పటికి ఏడు సంవత్సరాలు అయింది.
ఏడు సంవత్సరాలు, ఐషా!
అసలు నీకు ఏం అయింది?
నువ్వు ఎంత కాలం ఇలా ఒంటరిగా జీవిస్తావు?
నాకూ వయస్సు పెరుగుతోంది.
-నేను ఇలా కేవలం... -నిన్న, నేను ముస్తాబు అవుతున్నప్పుడు...
నా చుట్టూ ఉన్న వాళ్లంతా చాలా సంతోషంగా కనిపించారు.
కానీ నాకు మాత్రం, అదంతా ఒక గందరగోళంగా అనిపించింది.
నిజానికి, నాకు ఊపిరి ఆడనట్లు అనిపించింది, నాకు శ్వాస తీసుకోవడం కూడా కష్టం అయింది.
నా జీవితం అంతా ఈ ఒక్క ప్రశ్న చుట్టూ తిరిగుతూ ఉంటుంది.
అతను ఎందుకు రాలేదు, నాన్నా?
ఐషా, లేదు. వద్దు, బంగారం.
-అతను ఎందుకు రాలేదు, నాన్నా? -ఇంక చాలు, బంగారం.
ఇంక ఆపు.
ఏమీ జరగలేదు. ఏమీ జరగలేదు.
-ఏమీ జరగలేదు. -నన్ను క్షమించు.
-నన్ను క్షమించు. నన్ను క్షమించు, నాన్నా. -లేదు, లేదు.
-నేను నీ పరువు తీశాను. -లేదు, లేదు.
-ఇది నేను భరించలేకపోతున్నాను. -వద్దు.
నన్ను క్షమించు.
జనం ఏం అనుకుంటారనేది నాకు అనవసరం.
కేవలం నాకు చెప్పు...
నాకు చెప్పు.
నీ జీవితంలో ఏం కోరుకుంటున్నావు?
నాకు చెప్పు.
నాన్నా...
చెప్పు.
నేను...
ఈ వాతావరణం నుండి, ఇంకా ఈ పరిస్థితి నుండి నేను దూరంగా వెళ్లిపోవాలి అనుకుంటున్నాను.
-నాకు 24 గంటల సమయం ఇవ్వగలవా, దయచేసి? -అలాగే, బంగారం.
తప్పకుండా. ఎందుకు ఇవ్వను?
నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్లాలి అనుకుంటున్నావో చెప్పు చాలు. నేను...
నేను ఇప్పుడే విమానం టికెట్లు కొనుగోలు చేస్తాను. కేవలం...
ఢిల్లీలో నీ పుస్తక పఠనం కార్యక్రమాన్ని రద్దు చేసుకో చాలు.
లేదు, నాన్నా.
అది చాలా ముఖ్యం.
నా గతం నుండి నేను ఎంత కాలం పారిపోతూ గడపగలను?
దయచేసి.
మనసు భగ్నమైన ఏక పుస్తక అద్భుత రచయిత్రి, ఆ తరువాత తన జీవితం అంతా హాయిగా
గడిపింది, నేను ఆమెతోనే మాట్లాడుతున్నానా.
అవును, నువ్వు ఆమెతోనే మాట్లాడుతున్నావు.
సమీర్ తో నీ నిశ్చితార్థాన్ని రద్దు చేసుకున్నావని విన్నాను.
నాకు ఈ పెళ్లి సరిపడదు.
నేను అదే పొరపాటు మళ్లీ చేయలేను.
నీకు పెళ్లి చేసుకోవాలని లేకపోతే, అప్పుడు కొత్త పుస్తకం రాయడం మొదలుపెట్టు.
నేను అది చేయలేను.
నేను ల్యాప్ టాప్ తెరిచినప్పుడల్లా, నాకు నా పరిస్థితే గుర్తుకు వస్తోంది.
మళ్లీ అదే ప్రశ్న...
నిజం ఏమిటంటే, ఐషా, అతను నిన్ను ఎప్పుడూ ప్రేమించనే లేదు.
అతను నిన్ను ఎప్పుడూ ప్రేమించలేదు.
ఆమె ఫోను పెట్టేసింది.
అవును, అమ్మా.
అబ్బాయి, అబ్బాయి...
అవును, అలాగే, అమ్మా.
సరే, ఇంక వెళదాం పదండి.
రండి.
అమ్మా!
పుల్టీ, నువ్వు ఇప్పుడు నాతో రాకపోతే, నిన్ను స్టేషన్ లోనే వదిలి వెళ్లిపోతాను.
కానీ, అమ్మా, నా బూట్లు...
-బూట్లు ఏంటి? -బూటు లేసు మళ్లీ ఊడిపోయింది.
నీ లేసులు ఎందుకు అస్తమానం ఊడిపోతాయి?
నీ లేసులతో నువ్వు ఆటలు ఆడుతుంటావు. నీకు వెయ్యి సార్లు చెప్పాను.
ఇంకా సిగ్గు లేకుండా నవ్వుతున్నావు.
పద, వెళదాం.
ఛ. సిగరెట్లు, బాబూ.
ప్రధాన్? శ్రీమతి ప్రధాన్.
మిస్...
ఓహ్, మన్నించండి.
మిస్ ఐషా ప్రధాన్. సీటు నెంబరు 15.
ఏదయినా సమస్యా?
ఏ సమస్యా లేదు, మేడమ్. ఒక చిన్న విన్నపం మాత్రమే.
ఏం విన్నపం?
-వీళ్లు సింగ్ దంపతులు. -హలో.
కొత్తగా పెళ్లయిన జంట.
వాళ్ల సమస్య ఏమిటంటే వాళ్లు రెండు బెర్తులు ఉన్న కూపేని కోరుకున్నారు.
కానీ ఏదో కారణంగా, వాళ్లకి నలుగురు ఉండే కూపే కేటాయించబడింది.
సరే, ఇది సాంకేతిక తప్పిదమో లేక ఏజెంట్ చేసిన పొరపాటో అయి ఉండచ్చు.
కానీ వాళ్ల తొలి ప్రయాణం చెదిరిపోయింది.
కాబట్టి మీకు మా విన్నపం ఏమిటంటే, మీరు గనుక...
దయచేసి, మేడమ్.
సరే.
సరే, మేడమ్. ధన్యవాదాలు. మీరు చాలా సహకరించారు.
దయచేసి ధన్యవాదాలు చెప్పండి.
-ధన్యవాదాలు. -తాళాలు ఫ్రిడ్జ్ మీద పెట్టాను.
దయచేసి రండి, మేడమ్.
అవును, సమస్య పరిష్కారం అయింది.
లేదు, ఏ సమస్యా లేదు. అవును, మాకు ఇక్కడ సౌకర్యంగా ఉంది.
అలాగే, అలాగే.
రైలు బండి కదలగానే తింటాము.
అదే పాతకాలపు రైలు ప్రయాణపు ప్రత్యేక ఆహారం.
-బంగాళాదుంపలు ఇంకా బ్రెడ్. -మటన్ కబాబులు ఇంకా స్వీట్లు.
ఆమెకు అన్నీ తెలుసు.
లేదు.
అవును...
హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ ఎక్స్ ప్రెస్
నీ దగ్గర పెట్టుకో.
నాలుగో సీటు ప్రయాణికుడా?
-అదిగో వచ్చాడు. -అదిగో అతనే.
మంచిది.
అతనికి దుప్పటి అవసరమా?
ఇప్పుడే తెస్తాను.
అది ఏంటి?
ఈ దేవదాసు నవ్వాడు.
-అభినందనలు. -అభినందనలు.
అను.
మన్నించండి?
నా పేరు అను. అను అంటారు.
ఐషా.
ఐషా... అను.
రెండు పేర్లూ ఎ అనే అక్షరంతో మొదలవుతాయా? ఎంత యాదృచ్ఛికం.
అవును కదా, బుజ్జీ?
ఇది నా కూతురు, పుల్టీ.
పుల్టీ, ఆమెను పలకరించు.
హాయ్, మేడమ్.
హాయ్.
వాస్తవంగా, మలాడ్ లో మా ఇంటి నుండి బయలుదేరిన దగ్గర నుండి,
నేను టాయిలెట్ కి వెళ్లాలి అనుకుంటున్నాను.
కానీ, మీకు తెలుసు, పుల్టీ...
తనని కొద్ది సేపు చూసుకోగలరా, దయచేసి?
నేను ఇప్పుడే వస్తాను. ధన్యవాదాలు.
నా పేరు పుల్టీ అని ఎందుకు పెట్టారో మీకు తెలుసా?
ఎందుకు?
ఎందుకంటే నేను ఎప్పుడూ అల్లరి చేస్తుంటాను.
కానీ మా నాన్న ఎప్పుడూ...
నువ్వు నాతో ఆడతావా?
ఏ ఆట?
నీ మోచేయిని ముద్దు పెట్టుకోగలవా?
అవును.
నాకు చూపించు.
అమ్మా!
-అమ్మా. -ఏం అయింది?
రైలు వెళ్లిపోతోంది.
-అమ్మా! -మీ అమ్మ బాత్ రూములో ఉంది.
అమ్మా...
-పుల్టీ. -అమ్మా!
పుల్టీ.
-అమ్మా, ఎక్కడికి వెళ్లావు? -నువ్వు ఎందుకు అంత కంగారు పడ్డావు?
-ఇక్కడే ఉన్నాను, బుజ్జీ. ట్రెయిన్ లోనే. -మన్నించండి.
క్షమించండి.
బుజ్జీ, నన్ను క్షమించు.
-తను మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టలేదు అనుకుంటా. -లేదు.
-అమ్మా! -నన్ను క్షమించు.
-చాలా ధన్యవాదాలు. -ఫర్వా లేదు.
-మనం నాన్నతో మాట్లాడుదామా? -వద్దు.
ధన్యవాదాలు.
మీరు బాగానే ఉన్నారా?
అవును.
మీరు చాలా విచారంగా కనిపిస్తున్నారు.
బాధలో ఉన్న వ్యక్తే అవతలి వారి బాధని గ్రహించగలరు.
ఉంచుకోండి.
అవును. అవును, రైలు బండి కదిలింది.
లేదు, తను కూడా మహిళే.
పుల్టీ ఆమెతో చాలా సరదాగా ఆడుకుంటోంది.
అవును.
మేము కొద్దిసేపటిలో తింటాము.
ఒక్క క్షణం. పుల్టీతో మాట్లాడు.
-నాన్నని పలకరించు. -అమ్మా, ఇంకా ఎంత సేపు
మాట్లాడుతూ ఉంటావు? నాకు ఆకలి వేస్తోంది.
రెండు నిమిషాలు, బుజ్జీ. నీకు అన్నం ఇచ్చేస్తాను. ఇంకో రెండు నిమిషాలే. దయచేసి.
దేవ్, మేము తిన్నాక నేను ఫోన్ చేస్తాను, దయచేసి.
లేకపోతే అది ఇంక నాకు పాఠాలు చెప్పడం మొదలుపెడుతుందని నీకు తెలుసు.
సరే, ఉంటాను.
నీకు నేను అన్నం అందిస్తాను, సరేనా.
నువ్వు అర్జున్ తో మాట్లాడుతున్నావు, కదా?
ఏంటీ?
అర్జున్.
అతను టీవీలో ఇంకా తెల్లగా కనిపిస్తాడు.
మీకు తెలుసా, అతను గ్రాండ్ ఫినాలే గెలవాలని
నేను చాలా డబ్బులు ఖర్చు పెట్టాను.
ప్రతి ఎపిసోడ్ లో అతనికి వోటు వేసే దానిని.
పిచ్చితనం.
నాకు ఒకటి చెప్పండి, మీకు భోజనం ప్లేటులో వడ్డించనా లేక మీరు తీసుకుంటారా?
నేను భోజనం చేయను, ధన్యవాదాలు.
ఏం అయింది, బుజ్జీ?
ధన్యవాదాలు.
వావ్...
మీకు తెలుసా, కబాబ్ లు దానికి చాలా ఇష్టం.
ఎవ్వరికీ ఎప్పుడూ వాటిని ఇవ్వదు.
తనకి మీరు నచ్చారు అనుకుంటా.
వాస్తవంగా, మా వదిన మూడు వంటకాలు మాత్రమే వండగలదు.
కాబట్టి ఎవరు రైలు బండిలో ప్రయాణం చేసినా,
ఆమె ఆ మూడు వంటకాలనూ వండేస్తుంది.
కనీసం అడగను కూడా అడగదు.
నిజానికి, ఆమె మామగారికి బైపాస్ శస్త్రచికిత్స జరిగింది.
ఆమె జీవితంలో చాలా వేదన అనుభవిస్తోంది.
ఆమెకు ఎనిమిది నెలల పాపాయి ఉంది.
కాబట్టి నేను నెల రోజులుగా తనతోనే ఉన్నాను.
దీనికి ముందు మా అమ్మ కూడా ఆమె దగ్గర నెల రోజులు ఉంది.
మీ వదిన ఇంట్లో మీ అమ్మగారు ఉన్నారా?
ఓహ్, లేదు, మా తల్లిదండ్రులు రూర్కీలో ఉంటారు.
మా అత్తగారు.
ఓహ్.
నిజం చెప్పాలంటే, ఆమె చాలా అండగా ఉంటారు.
ఆమె దగ్గర ఉంటే, నాకు అన్ని పనులూ తేలికగా అనిపిస్తాయి.
మీరు ఎక్కడికి వెళుతున్నారు? మీరు ఢిల్లీలో ఉంటారా?
ముంబయి.
అవునా...
అయితే మరి ఢిల్లీకి ఎందుకు వెళుతున్నారు?
నా పుస్తక పఠన కార్యక్రమం కోసం వెళుతున్నాను.
పుస్తకం చదవడానికి ఢిల్లీ వెళుతున్నారా.
ఆ పుస్తక రచయిత్రిని నేనే.
ఓహ్, అయితే మీరు రచయిత్రి. బాగుంది.
ఢిల్లీలో ఎక్కడ?
డిఫెన్స్ కాలనీ.
అవును. అలాగా.
మేము పాత ఢిల్లీలో ఉంటాము.
వాస్తవంగా, మా భర్త కుటుంబం మొదటి నుండి అక్కడే నివసిస్తున్నారు.
ఆ ప్రాంతంలో మా ఇల్లు చాలా ప్రసిద్ధమైనది.
వాస్తవంగా, ఆ ప్రాంతం ఇప్పుడు మా కుటుంబం పేరు మీదే ప్రఖ్యాతం అయింది.
నేతాజీ మనోర్.
ఎప్పుడయినా రండి. అది చాలా మంచి ప్రదేశం... ఓహ్...
పుల్టీ, ఏం అయింది?
-అమ్మా... -ఇది కేవలం సొరంగం, బుజ్జీ. ఫర్వా లేదు.
అమ్మ ఇక్కడే ఉంది.
భయపడకు.
ఇంకా నువ్వు చాలా ధైర్యవంతురాలివి.
పాత ఢిల్లీ హృదయం, ఇదే నేతాజీ మనోర్,
ఇప్పటికీ దీని హృదయం...
మా శ్వాసతో కొట్టుకుంటూనే ఉంటుంది.
ఇంకా ఇవి మిగిలిన కొన్ని పాత భవంతులు,
వీటిని ఇప్పటికీ అలనాటి కుటుంబాలు వదిలి పెట్టకుండా నివసిస్తున్నాయి.
మిత్రులారా...
మా ఇంటికి స్వాగతం.
అలాగే, మిత్రులారా, తను మా చెల్లెలు, రేణు.
భారతదేశపు వర్ధమాన భవిష్యత్ తార.
బాగుంది! వర్ధమాన భవిష్యత్ సూపర్ స్టార్.
సరే! ఆహా!
కానీ మరింత ముఖ్యంగా...
మీరు ఈ గోడల్ని చూశారా?
ఈ ఇటుకలు 1858లో అమర్చారు.
కానీ...
-ఇతను చాలా ముద్దుగా ఉన్నాడు కదా. -ఏం చేస్తున్నావు?
ప్రతి ఇటుకా ఇంతకుముందు మాదిరిగానే యవ్వనంతోనే ఉంది.
ప్రతీ...
నీకు అసలు ఏం అయింది?
-ఏంటీ? -ప్రతీ రాయి...
ప్రతీ రాయికీ ఒక చరిత్ర ఉంది.
-నీకు వినిపిస్తోందా? -అవును.
ఇలా చూడు.
సరే, మిత్రులారా, అందరూ నన్ను అనుసరించండి.
అలాగే జాగ్రత్తగా నడవండి.
ఎవరయినా ఏదయినా ప్రశ్న అడగండి.
ఈ ఊసలు ఇప్పటికీ గట్టిగా పటిష్టంగా ఉన్నాయి.
వీటిని చెక్కారు.
జాగ్రత్తగా నడవండి, ఒకరి తరువాత ఒకరు.
ఇది మొదటి అంతస్తు.
ఇంకా, ఈ అంతస్తులో ఉన్న ప్రతీ వస్తువు పురాతనమైనది.
ఈ ప్రత్యేకమైన చిత్రం మా తాతగారికి చాలా ఇష్టమైనది
ఎందుకంటే ఇది 1857లో
యుద్ధం జరిగినప్పటి కాలానికి చెందినది.
అప్పట్లో చాలా పెద్ద విప్లవం సాగింది.
-ఏంటీ? -ప్రతి స్థాయిలోనూ విప్లవం సాగింది.
-ఇక్కడికి ఒక పుస్తకం రాయడానికి వచ్చాను, -మంగళ్ పాండే మొదలు పెట్టాడు.
-నీతో ఇలా సరసాలు ఆడటానికి కాదు. -ఖచ్చితంగా, ఖచ్చితంగా!
-ఇలా రండి. -అంతవరకు చాలు.
కాబట్టి ఆ నాటి నుండి, ఈ నాటి వరకూ...
సరే! మీకు హామీ ఇచ్చిన ప్రకారం,
ఈ యాత్ర మాథుర్ కుటుంబ సంప్రదాయసిద్ధ భోజనంతో ముగుస్తుంది.
కాబట్టి...
మీకు మా చెఫ్ ని పరిచయం చేస్తాను,
ఆమె మా అమ్మ...
శ్రీమతి కమలా మాథుర్!
ఇలా రండి, మిత్రులారా.
ఇది మా కుటుంబం చేసే ప్రత్యేకమైన పుదీనా పచ్చడి.
ఇందులో కొత్తిమీర, వెల్లుల్లి, అల్లం ఉన్నాయి.
-అతను చాలా ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాడు. -దీని రుచి తియ్యగా ఇంకా కారంగా ఉంటుంది.
ఇంకా దీనిని తినడానికి ప్రత్యేకమైన పద్ధతి ఉంది. దీనిని ఎలా తినాలో మీకు చెబుతాను.
ప్రాథమికంగా, మీరు దీనిని ఈ పచ్చడిలో ముందుగా ముంచాలి.
అతను ఆకర్షణీయంగా లేడు.
అతను ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాడు.
అతను అలా లేడు.
అతను ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాడు!
మీకు ఏమైనా సహాయం చేయనా?
వేడి.
ఇది చాలా వేడిగా ఉంది.
-ఈ వంటకం. -సరే.
కొద్దిగా నీళ్లు తాగండి.
నేతాజీ భవనం అని ఎందుకు అంటారు?
మీ కుటుంబంలో ఎవరయినా ప్రముఖ నాయకుడు ఉన్నారా?
-కాబట్టి... -ఈ ఇంటిని పూర్వం
-మాధుర్ నివాస్ అనే వారు. -అవును!
కానీ నేతాజీ ఇక్కడ నివసించినప్పుడు,
ఈ పేరు స్థిరపడిపోయింది.
-నేతాజీ? -అవును, చూడండి...
నేతాజీ సుభాష్ చంద్ర బోస్.
అదిగో మళ్లీ మొదలుపెట్టాడు.
అది 1934వ సంవత్సరంలో, డిసెంబరు 16వ తేదీ రాత్రి.
చిలకడ దుంపలు ఇంకా స్వాతంత్రపు పరిమళాలు
వాతావరణం అంతటా వ్యాపించిపోతున్నాయి.
నేతాజీ ఆప్ఘనిస్తాన్ బయలుదేరారు.
ఆ రోజు రాత్రి ఆయన శత్రువుల కళ్లు గప్పి తనను తాను రక్షించుకోవాలి.
అప్పుడు...
బాబూరామ్ మా తలుపు తట్టాడు.
లేదు, అతను తన పాల మిఠాయిలు అమ్మడానికి మా ఇంటికి రాలేదు.
అతనితో పాటు నేతాజీ సుభాష్ చంద్ర బోస్ ని వెంట పెట్టుకుని వచ్చాడు.
అన్నా, పూరీ అందుకో.
అప్పటి నుండి మాథుర్ నివాస్ కాస్తా నేతాజీ బంగ్లాగా మారిపోయింది.
నువ్వు ఏమయినా చరిత్రకారుడి మాదిరి కుర్రాడివా?
అన్నకు డాక్టరేట్ పట్టా ఉంది.
రెండు ఏళ్లలో, అతను అసిస్టెంట్ ప్రొఫెసర్ పదవి నుండి
చరిత్ర బోధనలో సీనియర్ ప్రొఫెసర్ గా పదోన్నతి పొందాడు.
కానీ మీరు చూస్తున్నారు కదా, మా అన్నయ్య
తన జీతం కంటే ఎక్కువగా పురాతన వస్తువులనే ఎక్కువ ఇష్టపడతాడు.
అమ్మా, అన్నయ్య ఏం అనే వాడు?
ఎర్ర కోట గోడల నుండి...
...ఇతిహాసపు పరిమళాలు వస్తున్నాయి.
పిచ్చి పిల్లవాడు.
ఇప్పుడు చూడండి...
ఒక మనిషి ఇష్టాయిష్టాలే...
అతని వ్యక్తిత్వాన్ని రూపొందిస్తాయి.
నాన్న అదే కదా చెప్పేవారు, శ్రీమతి మాథుర్?
ఇంకా, నేను గనుక దీనిని ఎంచుకోకపోతే,
అప్పుడు నేను ఎప్పటికీ మిమ్మల్ని కలిసి ఉండే వాడినే కాదు.
ఇందాక చెప్పాను కదా...
అతను ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాడని.
ఇంకా మీరు నేతాజీ బంగ్లాని ఎప్పటికీ చూసి ఉండే వారు కాదు.
అనైదా.
ఫోన్ తీయి.
దయచేసి, అనైదా.
ఫోన్ తీయి.
అతను ఆమెను ఎంతగానో ప్రేమించాడు.
అర్జున్ క్వీన్, మెటాలికా ఇంకా ఆ తరువాత ఎసిడిసి కి పెద్ద అభిమాని అయ్యాడు.
పిచ్చి పిల్లగాడు కుమార్ సాను పాటలు పాడి ఆమెని ప్రేమలో పడేశాడు.
నిజంగానా, బ్రదర్? అతను ఏ పాట పాడేవాడు?
శ్వాస తీసుకోవడం ఎంత అవసరమో అంతగా...
ఓహ్, పాత పాట.
శ్వాస తీసుకోవడం ఎంత అవసరమో అంతగా...
-హాయ్. -హాయ్.
ఓయ్.
ఓహ్, హాయ్.
నువ్వు ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావు?
నీతో మాట్లాడాలి అనుకుంటున్నాను.
ఓహ్, కానీ నా పర్యటన కొద్దిసేపటిలో ప్రారంభం కాబోతోంది, కాబట్టి...
సరే. నాకు తెలుసు. నేను కూడా నమోదు చేసుకున్నాను.
మళ్లీనా?
నీకు ఢిల్లీ మీద అంత ప్రేమ ఉంటే, నీకు ఒక పుస్తకం సిఫార్సు చేస్తాను.
రాజా రూమీ రాసిన 'ఢిల్లీ బై హార్ట్.'
నేను ఢిల్లీతో కూడా ప్రేమలో పడతాను.
మిగతా వాళ్లు త్వరలో ఇక్కడికి వస్తారు.
ఎవ్వరూ రావడం లేదు.
మన్నించు?
నేను మాత్రమే వస్తున్నాను.
లేదు. లారా, గ్యాబీ, షీలా...
సేతూ, టైక్, రాణూ ఉన్నారు.
అందరూ నేనే.
నీకు పూర్తిగా పిచ్చి పట్టింది.
నా ఉద్దేశం, మరీ అంత పిచ్చితనం కాదు.
కానీ నాకు రచయిత్రి కావాలని ఉంది, కాబట్టి కొద్దిగా ఆడంబరం అవసరం.
మనం కూర్చుని మాట్లాడుకుందామా?
-హలో, సర్! -హలో!
ఈ ఇరుకు సందులు నీకు ఇష్టమా?
చాలా ఇష్టం. నీ సంగతి ఏంటి?
నా కళ్ళతో వీటిని చూడు.
ప్రతీదీ దగ్గరగా ఉంటుంది.
అంటే ఒకళ్ల యోగక్షేమాల గురించి మరొకరు పట్టించుకుంటారు.
పాత ఇళ్లు...
ఇంకా అంటుకుని ఉండే పై కప్పులు,
పెరిగిపోయిన ప్రహరీ గోడలు.
ఇంకా ఈ హడావుడి.
మసాలా ఘుమఘుమలు.
ఇంకా...
ఇంకా?
ఆ మరిగే ఛాయ్,
ఆ పొంగే పంచదార పాకం,
తమలపాకు తింటున్న ఆ మహిళ,
ఇంకా ఆ బుడగలు అమ్మే వ్యక్తి.
ఇవి ఇరుకైన రద్దీ సందులు కావు.
ఇది నా ఇల్లు.
ప్రతీదీ ఇంత అందంగా ఎలా ఊహించుకోగలవు?
అంటే...
దీనికి కారణం మా నాన్న.
ఆయన నన్ను తన భుజాల మీద ఎక్కించుకుని ఈ వీధులన్నీ తిప్పే వాడు.
ఇంకా ప్రతీ ఆదివారం,
నన్ను పురాతన కట్టడాల దగ్గరకు తీసుకువెళ్లి వాటి చరిత్ర గురించి చెప్పే వాడు.
ఇంకా, తెలుసా, ఈ రోజుకి కూడా నేను ఈ పర్యాటక యాత్రలు నిర్వహించినప్పుడు
నా ప్రపంచంలోని విశేషాలను జనానికి చూపించి వాళ్లకి నా కథలను చెబుతున్నప్పుడు,
మా నాన్న నాతోనే ఉన్నట్లుగా భావిస్తాను.
ఆ అనుభూతి నన్ను మళ్లీ సజీవుడిని చేసినట్లుగా అనిపిస్తుంది.
ఇలా రా, ఇలా రా.
నవ్వు.
ఫోన్లు అప్పుడప్పుడు పోతుంటాయి కదా.
-ఇది మాత్రం ఎప్పుడూ నాతోనే ఉంటుంది. -సరే.
నేను ఒక పిచ్చిదానిని అనుకుంటున్నావు, కదా?
లేదు.
-కొద్దిగా మాత్రం అనుకుంటున్నాను. -ఎందుకు?
అంటే...
నువ్వు ఒక అపరిచితుడయిన వ్యక్తితో నగర సందర్శన చేస్తున్నావు.
అలా చేయాలంటే కొద్దిగా పిచ్చితనం ఉండాలి.
అపరిచిత వ్యక్తి ఎవరు?
పేరు, దేవ్ మాథుర్.
చిరునామా, నేతాజీ బంగ్లా.
సరే.
మనం మళ్లీ కొద్దిసేపు నడుద్దామా?
అలాగే, తప్పకుండా!
పద వెళదాం.
నేను తరచూ కలుస్తూ ఉండే దానిని కాదు.
కాబట్టి నన్ను దూరం చేసుకోకు.
మంచిది.
నేను నిన్ను...
దూరం చేసుకోను.
నా జిలేబీ.
నేను నీకు జిలేబీలా కనిపిస్తున్నానా?
లేదు.
కానీ నువ్వు అంత తీయగా ఉన్నావు.
ఛ.
అనైదా.
ఐషా, 13 మిస్డ్ కాల్స్ చేశావా?
నీ సన్యాసం ఏం అయింది? నీకు కొంత ఏకాంతం కావాలి అన్నావు, కదా?
-అనైదా, విను. -ఏం జరిగింది?
నా విషయంలో ఏం జరిగిందో చెబితే నువ్వు నమ్మలేవు తెలుసా?
ఏం అయింది?
-దేవ్... -అతని విషయంలో ఏం అయింది?
దేవ్...
దేవ్ భార్య.
నేను దేవ్ భార్య కలిసి ఒకే బోగీలో ప్రయాణిస్తున్నాము.
ఏంటీ?
నీకు ఇప్పటికే చెప్పాను, ఐషా!
దేవ్ ఒక మోసగాడు, నయ వంచకుడు అని నీకు 500 సార్లు అయినా చెప్పాను కదా!
ఇంకా విను, అనైదా, అతని భార్య మాత్రమే కాదు, అతని ఏడేళ్ల కూతురు కూడా ఉంది.
ఏడు సంవత్సరాలు.
అంటే దాని అర్థం...
ఛ.
ఓహ్, దేవుడా!
నాకు ఏం చేయాలో తెలియడం లేదు.
ఇప్పుడు, నువ్వు చేయగలిగింది కూడా ఏమీ లేదు.
ఐషా, అతను గతంలో కూడా నిన్ను ఎప్పుడూ ప్రేమించలేదు!
ఆ స్త్రీ లోలుడు ఇన్నాళ్లూ నిన్ను దారుణంగా వంచిస్తూ వచ్చాడు!
నువ్వు ఒక పని చేయి! తరువాత స్టేషన్ లో దిగిపో.
-లేదు. -నేను నిన్ను ఇంటికి తీసుకువెళతాను!
వద్దు!
నా మనస్సు అందుకు ఒప్పుకోవడం లేదు.
నేను ఇంతలా ఎలా మోసపోయాను?
అతను నన్ను ప్రేమించాడు.
అతను నన్ను ప్రేమించాడు, కదా?
నాకు తెలియదు. నువ్వు ఏం ఆలోచిస్తున్నావు? నీకు ఏమయినా పిచ్చి పట్టిందా? ఐషా వదిలేయి!
నాకు తెలియాలి.
నేను తెలుసుకోవాలి, అనైదా. నేను తెలుసుకోవాలి.
నువ్వు ఇంకా ఏం తెలుసుకోవాలి అనుకుంటున్నావు, ఐషా?
నాకు తెలియదు.
దయచేసి నా మాట విను!
నేను తెలుసుకోవాలి!
ఐషా, అతను నిన్ను ఎప్పుడూ ప్రేమించలేదు...
అనైదా?
దయచేసి నా క్యాబిన్ ని మార్చగలరా?
ఏదయినా సమస్య ఉందా, మేడమ్?
నా క్యాబిన్ మార్చుకోవాలి అనుకుంటున్నాను.
నాకు పది నిమిషాల సమయం ఇవ్వండి.
కొద్ది సేపటిలో రైలు బండి కల్యాణ్ స్టేషన్ చేరుకుంటుంది.
నేను ఒకసారి సరి చూసుకుని చెబుతాను.
ధన్యవాదాలు.
ప్రయాణికులకు విజ్ఞప్తి.
కల్యాణ్ జంక్షన్.
-త్వరపడండి. -వస్తున్నాను.
ఈ బోగీ కాదు.
దేవుడా.
-తను మీ అమ్మాయా? -అవును.
-పుల్టీ, ఈ పెద్దావిడని పలకరించు. -హాయ్.
హాయ్.
నా ఫైజూ.
ఫైజల్, నా మనవడు.
వాడు కూడా ఇదే వయస్సు పిల్లవాడు.
వాడు తన అమ్మనాన్నలతో పాటు అమెరికాలో ఉంటాడు.
వావ్! అమెరికన్ మనవడు.
ఓహ్, నువ్వు ఏం అన్నావు, అమ్మాయి?
దానికే ఆమె ఎక్కువ భయపడుతుంది.
తన మనవడు అమెరికన్ అయిపోతాడని.
మన ఢిల్లీ వాసులం, అమెరికా వెళ్లినా ఆఫ్రికా వెళ్లినా,
మనం ఢిల్లీ వాసులుగానే ఉంటాం, మేడమ్.
ఖచ్చితంగా అది నిజం.
నేను భయపడేది అందుకు కాదు.
వాడు మమ్మల్ని మర్చిపోతాడేమో అని నా భయం.
అయితే, బంగారం, నీ ప్రేమని నువ్వు చూపించు,
ఇంకా వాడిని అప్పుడప్పుడు గుర్తు చేసుకుంటూ ఉండు.
-అప్పుడు మీరు ఇద్దరూ సంతోషంగా ఉంటారు. -అదంతా వదిలిపెట్టండి.
మేము పక్క క్యాబిన్ లో ఉంటాము.
అక్కడకి రామ్మా, సరేనా.
-మీకు ప్రతీదీ హాస్యంగానే ఉంటుంది. -దేవుడు నిన్ను చల్లగా చూడాలి.
నాకు ఒక విషయం చెప్పు, మళ్లీసారి నన్ను పెళ్లి చేసుకుంటావా?
ఏంటీ?
అదేం జవాబు?
అది అవును అనా లేక కాదు అనా? ఇది కేవలం ఒక ప్రశ్న.
ఆపండి.
ఆమె ఏం చేస్తోంది?
ఇంత తెల్లవారజామునే నీకు ఎవరు కావాలి?
హాయ్.
హలో.
నిన్ను ఒకటి అడగాలి.
ఏంటి?
నిన్ను పెళ్లి చేసుకోవాలి అనుకుంటున్నాను.
ఏంటీ?
అది అవును అనా లేక యథాలాపంగా అడిగిన ప్రశ్నా?
త్వరపడు. నేను నా సామాన్లు ఇంకా రిక్షా నుండి కిందికి దించలేదు.
లేదంటే నేను తిరిగి ముంబై వెళ్లిపోతాను.
నువ్వు అవును అని చెప్పలేకపోతే, ఆమెకు నేను అవును అని చెప్పేయనా?
ఇప్పుడు మిఠాయిలు పంచుకోవాలి. రోజులు మారిపోతున్నాయి.
మేడమ్, హలో, మేడమ్.
రెండు ఇంకా మూడవ తరగతి ఏసి బోగీలు కూడా పూర్తిగా నిండిపోయాయి.
మీ క్యాబిన్ లో ఆ చిన్నారితో మీకు ఏమయినా సమస్య ఉంటే...
నా బెర్తు తీసుకోవచ్చు.
మీరు ఇక్కడే ఇలా నిలబడితే, అది నాకు మంచిగా అనిపించదు.
ఇది నా ఇల్లు.
నేను ఎక్కడ కావాలంటే అక్కడ పడుకోగలను.
ధన్యవాదాలు.
నిన్న రాత్రి నన్ను నేను చంపుకోవాలి అనుకున్నాను.
అతను ఎందుకు రాలేదు, నాన్నా?
అతను నన్ను ఎప్పుడూ ప్రేమించనే లేదు.
నిన్న రాత్రి నన్ను నేను చంపుకోవాలి అనుకున్నాను.
ఇన్నాళ్లూ అతను మీ ఇద్దరితో ఉంటూ నిన్ను వాడుకున్నాడు.
అతను నిన్ను ఎప్పుడూ ప్రేమించలేదు.
వాళ్లు నిజంగా చాలా మంచి దంపతులు కదా?
ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉండే రకం.
పెళ్లిళ్లు ఎక్కువ కాలం నిలవవు అని అందరూ తరచూ అంటుంటారు.
అవునా?
అన్నట్లు, ఈ పెళ్లిళ్లే లేకపోయి ఉంటే,
వృద్ధాప్యంలో ఒంటరిగా ఉండటం ఎంత కష్టం, కదా?
ఏ వయస్సులో అయినా ఒంటరిగా ఉండటం కష్టమే.
అయినా పెళ్లి అయినా కూడా మనుషులు ఒంటరిగా ఉండరు అని ఎవరు చెప్పారు?
నిజం.
ఒంటరితనం ఒక నీడలా మనల్ని ఎప్పటికీ వదిలిపెట్టదు.
పుల్టీ నన్ను వదిలి ఉండటానికి నేను ఎప్పుడూ ఒప్పుకోను.
ఇంకా మీ భర్త?
ఆయన అయితే దీనిని కనీసం స్కూలుకు కూడా వెళ్లనివ్వరు.
మీకు తెలుసా, తను ఈ ఒక్క నెలలో కనీసం రెండుసార్లు ముంబై వచ్చారు.
కేవలం పుల్టీని చూడటానికి.
-చాలా చక్కగా ఉంది. -అవును.
సాధారణంగా, అతను ఎప్పుడూ పాత డిల్లీ గురించే మాట్లాడుతూ ఉంటాడు.
కానీ అతను పుల్టీని చూడని రోజున, అదే ఇల్లు జైలులా ఉందని బాధపడతాడు.
నేనూ పుల్టీ ఎక్కడ ఉంటే అదే అతని ఇల్లు.
పెద్దలు అంటారు కదా...
హృదయం ఎక్కడ ఉంటే అదే మన ఇల్లు అని.
బయటకు రా, మన ఇంటికి అతిథులు వచ్చారు.
దేవ్!
నాకు ఇంట్లో చాలా విసుగు పుడుతోంది.
-ఎక్కడికి అయినా వెళదాం పదా. -ఎక్కడికి?
కాశ్మీర్.
ఈ నెలలో కాదు, నాకు చాలా బుకింగులు ఉన్నాయి.
వచ్చే నెల.
అమ్మా.
-దేవ్. -ఏంటీ?
ఐషా సిగరెట్లు తాగుతుంది.
నాకు తెలుసు, అమ్మా.
-అది కేవలం అప్పుడప్పుడు మాత్రమే... -నీకు తెలుసు.
నీ గది వైపు ఉన్న తలుపుల్ని తను మూసి ఉంచుతుంది.
ఈ ఇంట్లో ఏ గది తలుపులూ మూసి ఉండకూడదు.
ఈ వ్యవహారం అంతా ఈ ఇంట్లో నడవడానికి వీల్లేదు.
కానీ, అమ్మా, తను ఇక్కడ రాసుకుంటుంది.
తలుపులు తీసి ఉండగా తను రాసుకోలేదు కదా?
ఇది ఆమె ఇల్లు కూడా.
మంచిది, నేను ఒక పని చేస్తాను.
ఆమెకు చెబుతాను.
దేవ్.
చెప్పు...
ప్రతీ ప్రేమ కథా
"సుఖాంతం" అవుతుంది అని నువ్వు అనుకుంటావా?
మేడమ్, ఇది ఎలా ఉంది?
పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు, అమ్మా
ఈ రోజు మీ అమ్మ పుట్టినరోజా?
అవును, రేపు.
అవును, మేడమ్. మీరు పిలిచారా?
అవును, నేను పిలిచాను. నాలుగో ప్రయాణికుడు ఎప్పుడు వస్తారు?
మీకు ఏమైనా తెలుసా లేదా?
అతని కోసం ఎవరు తలుపు తెరుస్తారు?
ఓహ్, అవును, నాలుగో ప్రయాణికుడు, మేడమ్.
అతను భూసవాల్ స్టేషన్ లో ఎక్కుతాడు.
చూడండి, ఈ రైలు బండి ఆలస్యంగా నడుస్తోంది.
అది 11.30 గంటలకు అక్కడికి చేరుకుంటుంది.
11.30 గంటలకా? చాలా ఆలస్యం కదా.
అది మా నిద్రని పాడు చేస్తుంది, ఇంకా ఆ వ్యక్తి ఏదైనా తేడా మనిషి అయితే ఏంటి?
అది ఆశ్చర్యం కలిగించే విషయం.
ఆశ్చర్యం!
ఏంటీ?
సీనియర్ రచయిత్రి ఇంకా వాళ్ల కంపెనీలో అతి చిన్న వయస్సులోనే భాగస్వామి.
వావ్! అభినందనలు, నా జిలేబీ.
నేను కూడా నీకు ఒక శుభవార్త చెప్పాలి. హలో!
-లోన్లీ ప్లానెట్ వాళ్లు ఇప్పుడే... -అన్ని ప్రోత్సాహకాలు, 25 శాతం జీతం పెంపు.
ఇంకా వారంలో అయిదు రోజులే పని, అంటే శనివారం, ఆదివారం సెలవులు.
వాళ్లు నాకు ఇంటి నుండి ఆఫీసుకి, తిరిగి ఇంటికి కారు కూడా పంపుతారు.
-కానీ... -నేను మొత్తానికి బయటకు వెళ్లిపోవచ్చు.
-కానీ... -బహుశా ఇప్పుడు నేను పుస్తకం రాసుకోగలను.
కానీ నువ్వు ఫ్రీలాన్సుగా పని చేయాలి అనుకున్నావు, కదా?
ఈ పురాతన భవనంలో మూలన ల్యాప్ టాప్ తో కూర్చుని కూర్చుని నాకు విసుగు పుట్టింది.
అది ఇంకా అంకుర సంస్థనే కాబట్టి, నేను ఫ్రీలాన్సుగా చేయవచ్చని సమీర్ చెప్పాడు...
సమీర్ చెప్పాడంటే, ఇంక సమస్య ఉండదు.
అంటే?
నీకు సమీర్ తో ఏ సమస్య ఉంటుంది?
అది ఏమీ కాదు.
నువ్వు సంతోషంగా ఉంటే నేను సంతోషంగా ఉంటాను.
నేను అది చూడగలుగుతున్నాను.
ఐషా...
మనం కలిసిన నాటి నుంచి, నువ్వు చెబుతూనే ఉన్నావు, నీకు మామూలు జీవితం ఇష్టం లేదని.
నీకు సామాన్యంగా జీవించడం ఇష్టం ఉండదు.
కానీ ఇప్పుడు హఠాత్తుగా ఈ 9 నుండి 5 గంటల ఉద్యోగంలో ఏ చర్చా లేకుండానే చేరుతున్నావు.
నా ఉద్దేశం నువ్వు సోమవారం నుండి శుక్రవారం వరకూ పని చేస్తావు.
వారాంతాలలో నాకు పని ఎక్కువగా ఉంటుంది.
కాబట్టి నేను సంతోషంగా ఎగిరి గంతులు వేయనందుకు నన్ను క్షమించు.
కానీ ఫర్వా లేదు.
నాకు సంతోషంగా ఉంది ఎందుకంటే...
నువ్వు ఈ పురాతన కట్టడం నుండి బయటపడతావు.
-నా ఉద్దేశం అది కాదని నీకు తెలుసు. -అది ఫర్వా లేదు.
కానీ, అవును,
ఏదో ఒక రోజు మనం మన సొంత ఇంట్లో నివసిస్తాము.
ఒక సాధారణమైన ఇల్లు, మామూలు తలుపులు, కిటికీలు, ఇంకా ఒక షవర్.
ఐషా...
ఈ ఇల్లు, పాత ఢిల్లీ, ఈ పర్యాటక యాత్రలు, ఇది నాకు ఉద్యోగం మాత్రమే కాదు.
ఇది నా ఉనికి. ఇది నా జీవితం.
నా మూలాలు ఈ ఇంటితో ముడిపడి ఉన్నాయి.
మేము చేతిలో ఏమీ లేనప్పుడు లాహోర్ నుండి ఇక్కడికి వలస వచ్చినప్పుడు,
ఈ పాత భవనమే మాకు నీడని ఇచ్చింది.
మా తాతగారి కల ఏమిటంటే
ఈ తలుపులు ఎవ్వరి కోసం కూడా ఎప్పుడూ మూయకూడదు.
వద్దు.
ఇదంతా నీకు నాటకీయంగా లేదా మరొక లాగా అనిపించవచ్చు,
కానీ, ఈ ఇంటినీ నా కుటుంబాన్నీ వదిలి పెట్టానంటే, ఎప్పటికీ నీ వాడిని కాలేను.
ఎందుకంటే అప్పుడు నేను నేనుగా ఎలా ఉండగలను, ఐషా.
ఇదంతా ఒక పాతకాలపు ఆలోచనగా నీకు అనిపించవచ్చు,
కానీ అదే నా విషయంలో నిజం.
ఇంకా నా నిజం ఏమిటో తెలుసా?
ఇది నా గమ్యం కాదు.
అది నీ గమ్యం కావచ్చు.
ఇంకా నువ్వు ఏం అన్నావు?
వెనుకబాటుతనమా? నాటకీయమా?
-నువ్వు నా గురించి ఇదేనా ఆలోచించేది? -నేను ఇంకేమి అనుకోగలను?
నువ్వే గతంలో అన్నావు, "ఆహా, ఈ భవనం చాలా చక్కగా ఉంది, చాలా ఆకర్షణీయంగా ఉంది,
-నా జీవితం అంతా ఇక్కడే గడిపేస్తాను" అని. -అవును, నేను అన్నాను.
ఆ తరువాత నువ్వు మళ్లీ ఇప్పుడో అప్పుడో
ఈ పాత ఢిల్లీకి మించి, జీవితంలో ఏదైనా సాధించాలి అని కూడా చెప్పావు.
నీ పర్యాటక సంస్థ తరహాలో.
నువ్వు దాని గురించి ఎందుకు ఆలోచించడం లేదు?
నేను ఆలోచిస్తాను...
కానీ సరైన సమయం అని నాకు అనిపించినప్పుడు, ఇంకా నాకు అనుకూలంగా ఉన్నప్పుడు.
ఇంకా ఇది పురాతనమైనదయినా ఏమైనా, ఈ భవనం నా ప్రణాళికలో ఒక భాగంగా ఉంటుంది.
నువ్వు ఈ ప్రపంచాన్ని చూడగలిగి, నన్ను అర్థం చేసుకోగలిగితే,
అప్పుడు మాత్రమే మనం కలిసి సంతోషంగా ఉండగలం, కదా ఐషా?
లేదంటే?
నేను నిన్ను చాలా కోల్పోతాను...
మన్నించండి?
ఈ రైలు బండి ఇక్కడ చాలా సేపటి నుండి ఆగి ఉంది.
-మేము ఎంత సేపు నిరీక్షించాలి? -మేము అది కనుగొనే ప్రయత్నంలో ఉన్నాము, సర్.
మరొక ట్రెయిన్ ఈ లైనులో వస్తోంది అనుకుంటా, కాబట్టి ఈ లైను ఖాళీగా ఉండి ఉండదు.
ఇంజను మొదలయింది. మనం బయలుదేరుతున్నాం.
-మేడమ్, కాఫీ? సర్, కాఫీ? -వద్దు, ధన్యవాదాలు.
-అయితే, నేను ఏం చెబుతున్నాను? -పదా.
-ఏంటి? -వెళదాం, పదా.
ఇక్కడ నెట్ వర్క్ లేదు.
ఆలస్యానికి కారణం కనుక్కోవాలని వెళ్లారా లేక ఇంజను మీరే కదిలించడానికి వెళ్లారా?
ప్రియతమా, నీకు తెలుసు నా గురించి
నేను ఎప్పుడూ ఆలస్యం చేస్తుంటానని.
దేవుడా, ఈయన మళ్లీ మొదలు పెట్టాడు.
మంచిది.
సరే, ఇంక మాట్లాడనులే.
అయితే మీరు మొదటిసారి నన్ను మెప్పించిన విధంగా మాట్లాడండి చూద్దాం.
"ఒక ముఖ్యమయిన మాట చెప్పాలన్నా
లేదా ఇచ్చిన హామీని నిలబెట్టుకోవాలి అన్నా.
దానిని తిరిగి చెప్పాలన్నా,
లేదా దానిని వెనక్కి తీసుకోవాలన్నా.
ఎప్పుడూ... నేను ఆలస్యం చేస్తుంటాను.
ఎవరినయినా వారు చనిపోవడానికి ముందు...
వారిని బాధల నుండి కాపాడాలన్నా.
ఏదయినా కఠోరమైన నిజం,
ఎదుటి వాళ్లకు చెప్పాలి అన్నా.
నేను ఎప్పుడూ..."
మన్నించండి.
క్షమించండి.
ఐషా.
విరామం
ఇదంతా ఎందుకు చేశావు, దేవ్?
ఇంత కాలంగా నువ్వు నన్ను మోసం చేస్తునే ఉన్నావు.
నీకు ఒక భార్య ఉంది.
ఒక కూతురు ఉంది.
నేను చాలా పొరబడ్డాను.
నా శరీరం నాతో అబద్ధం చెబుతూనే ఉంది, నా హృదయం నాతో అబద్ధం చెబుతూనే ఉంది.
నువ్వు నన్ను ఎప్పుడూ ప్రేమించలేదు!
నీ కారణంగా నన్ను నేను వంచన చేసుకున్నాను.
నీ కారణంగా నన్ను నేను నాశనం చేసుకున్నాను!
వెళ్లు! వెళ్లి నీ భార్య, కూతురితో పుట్టినరోజు వేడుకలు చేసుకో.
నేను ఇంక జీవించలేను.
వద్దు...
ఐషా.
ఐషా!
ఓహ్, దేవుడా. దేవ్!
నాకు తెలుసు.
నా పుట్టినరోజున మొదటగా శుభాకాంక్షలు చెప్పడం ఎప్పుడూ మర్చిపోవు.
చాలా ధన్యవాదాలు.
పుల్టీ, ఎవరు వచ్చారో చూడు.
చూడు, నాన్న వచ్చారు.
నాన్నా! కదిలే ట్రెయిన్ లోకి ఎలా ఎక్కావు?
-పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు. -ధన్యవాదాలు.
భూసవాల్ స్టేషన్ లో నాన్న ట్రెయిన్ ఎక్కారు.
కానీ ఆయన తేదీ మారే వరకూ నిరీక్షించారు.
ఈ నవ్వు చూడటం కోసం.
నాన్నా, అమ్మ కోసం నువ్వు కేక్ తెచ్చావు, కానీ నా కోసం ఏం తెచ్చావు?
నీ కోసమా?
జిలేబీ.
పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు.
నా కోపిష్టి ప్రియురాలా.
ఇది మా మాథుర్ కుటుంబ సంప్రదాయం. తీసుకో.
నిజంగానా?
ఈ రోజు అంతా నేను నా గదిలో బందీలా ఉన్నాను.
ఇప్పుడు నా పుట్టినరోజు అని చెప్పి నన్ను
ఈ జిలేబీ తినిపించడానికి ఇక్కడకు తీసుకువచ్చావా?
పరాంతే వాలీ వీధిలో దొరికే జిలేబీ కన్నా చక్కనిది నీకు ఇంక ఎక్కడా దొరకదు.
నేను గర్భవతిని.
ఏంటీ?
అవును.
-మిస్టర్... -చెప్పండి, సర్.
ఇంకో 20 పెట్టెలు జిలేబీ కట్టు. నేను తండ్రిని కాబోతున్నాను.
ఐషా, ఇది నాకు ఎంత శుభవార్తో నీకు అర్థం కావడం లేదు.
ఇంకా మా అమ్మకి...
ఆమె నాయనమ్మ కాబోతోంది.
-నా వైపు అలా చూడకు. -ఎలా చూడకూడదు?
నాకు ఇప్పుడు బిడ్డ కావాలనే కోరిక లేదు.
మనకి ఈ మధ్యనే పెళ్లి అయింది, దేవ్.
ఇంకా నా జీవితంలో నేను సాధించవలసింది చాలా ఉంది.
నాకు ఇంకా 21 సంవత్సరాలే.
నాకు రచనలు చేయాలని ఉంది. పర్యటించాలని ఉంది. ఈ ప్రపంచాన్ని చూడాలి.
నేను ఇప్పుడే రాయడం మొదలు పెట్టాను.
నాకు ఇంత తొందరగా తల్లిని కావాలని లేదు, దేవ్. ఇది నా వల్ల కాదు.
ఇది ఎంత తొందరో చెప్పు?
పైగా నువ్వు తల్లి అయ్యాక ఇవన్నీ చేయలేవు అని ఎవరు చెప్పారు?
ఏది ఏమయినా, మనం ఒక ప్రాణాన్ని వద్దని హరించలేము.
ఇది నాకు సమ్మతం కాదు, ఐషా.
బంగారం...
మనకి ఒక బిడ్డ పుడుతుంది.
హేయ్.
మీరు ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు?
లోపలికి రండి, నా భర్తని పరిచయం చేస్తాను.
-లేదు, ఫర్వా లేదు. -ఎందుకని?
రండి. లోపలికి రండి.
ఈమె పేరు ఐషా.
బాగా అమ్ముడవుతున్న ఒక నవలకి ఈమెనే రచయిత్రి.
మీకు తెలుసా, ఈమె ముంబయి వాసి...
...కానీ, ఢిల్లీలో నవలా పఠనం కోసం వెళుతోంది.
సరే.
ఐషా, ఈయన పేరు దేవ్.
మీ భర్త.
అవును, నా భర్త.
హాయ్, దేవ్.
-హాయ్. -తను ఒక పెద్ద పర్యాటక సంస్థకు యజమాని.
చాలా వరకూ పని అంతా వెబ్ సైట్ ద్వారానే జరుగుతుంది.
కానీ నేను పద్దులు చూసుకుంటాను.
ఎంతయినా ఎంబిఎ చదివాను, దాని వల్ల ఉపయోగం ఉండాలి కదా.
మీకు తెలుసా, మేము మా పురాతన భవనం పక్కనే కార్యాలయం ప్రారంభించాం
దానిని కొద్దిగా పునరుద్ధరించాం.
-కానీ నేను చెప్పాను... -అమ్మా, కేక్ కట్ చేయి.
రెండు నిమిషాలు, బుజ్జీ.
మా మాటలు ముగించనివ్వు, ఆ తరువాత కేక్ కట్ చేస్తాను. సరేనా.
కానీ నేను ఒక విషయం స్పష్టం చేశాను.
మీరు వ్యాపారాన్ని ఎంత అయినా వృద్ధి చేసుకోండి, కానీ
వారంలో ఒక రోజు మాత్రం మాకు కేటాయించాలి అని. నా కోసం ఇంకా పుల్టీ కోసం.
మాకు అది దొరుకుతోంది.
మా దిశా ట్రావెల్ కంపెనీ వ్యాపారం రెండింతలు పెరిగింది.
ఏంటీ?
వాస్తవంగా, మా అమ్మాయి పుల్టీ అసలు పేరు దిశా.
కాబట్టి మా పర్యాటక సంస్థకి ఆమె పేరు పెట్టాం.
అది మంచిగా లేదూ?
-దియా. -వద్దు.
కాయా.
కాయా?
అది మన కూతురు, ఏదో చర్మ సంరక్షణ ఉత్పాదన కాదు.
తారా.
దేవిక ఎలా ఉంది?
మీ అమ్మకి చెప్పు, మంచి ప్రయత్నం.
మరి మీ నాన్న ఏం పేరు సూచించాడు?
దేవిషా.
మన్నించు.
మన ఇద్దరి పేర్లు కలిసి వచ్చేలా ఆయన ఏదో ప్రయత్నం చేశాడు.
మా నాన్న గురించి ఏమీ మాట్లాడకు.
మంచిది.
నిజానికి...
ఆ ఆలోచన అంత చెడ్డది ఏమీ కాదు.
దేవ్.
ఐషా.
-దిశా! -దిశా!
దేవ్.
సోదర సోదరీమణులారా.
ప్రజా ప్రయోజనార్థం చేయబడుతున్న ఈ ప్రకటన ఏం అనగా
దేవ్ కి చెందిన ఐషా ఇంకా ఐషాకి చెందిన దేవ్...
మొత్తానికి తమ కూతురి పేరుని కనుగొన్నారు, దిశా.
ఏం అయింది?
మనం బయట తిరిగి వద్దామా?
వద్దు.
దయచేసి.
వద్దు.
ఆ కేక్ బాగుందా, ప్రియా?
ఒక్క ఫోటో, దయచేసి.
-నవ్వు. -దేవ్, నవ్వు.
-ఎంత సంతోషంగా ఉన్న కుటుంబమో. -ఐషా, నేను...
చూడు.
దేవ్ ఇంకా ఐషా...
దిశా?
కానీ నా కూతురు దిశా మాత్రమే కాగలదు.
నీకు వేరే పేరు ఏదీ తట్టలేదా?
దిశా!
ఆమె మనకి పుట్టకపోవడం వల్ల జీవితం అంతా మారిపోయినందుకు క్షమించు.
అంతా మారిపోయింది.
ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?
నేను ఏడవడం లేదు, నిద్రపోతున్నాను.
నువ్వు నన్ను నిద్ర లేపావు.
నేను టాయిలెట్ కి వెళ్లాలి.
మీ అమ్మా నాన్న ఎక్కడికి వెళ్లారు?
-అమ్మా. టాయిలెట్ కి వెళ్లాలి. -నువ్వు ఎప్పుడు నిద్ర లేచావు, బుజ్జీ?
పదా, వెళదాం.
నువ్వు పెళ్లి చేసుకోలేదా.
నీకు అలా కనిపిస్తున్నానా ఏంటి?
నేను పెళ్లి చేసుకుని ఉంటే నీ గుండె బరువు మరింత తగ్గిపోయి ఉండేదా?
నా పని అయిపోయింది.
-అయిపోయిందా? అంత త్వరగానా? -అవును!
నీ కోపం కన్నా మరొక్క విషయం నాకు ఎక్కువ చిరాకు తెప్పిస్తుంది.
ఏంటి అది?
నీ మౌనం, ఇంకేంటి.
సరే, అయితే విషయాలు తీవ్రం అవుతున్నాయన్న మాట.
మంచిది. ఎప్పటి లాగే, నేను ఏదో ఒకటి చేయాలి.
అభినందనలు, బిడ్డా. నా ఆశీస్సులు.
లేదు, అంతా బాగానే ఉంది.
మీ అమ్మ ఫైజల్ తో మాట్లాడాలి అనుకుంటోందని చెబుతున్నాను.
దేవుడా. నేను పూర్తిగా మర్చిపోయాను.
అక్కడ ఇప్పుడు రాత్రి వేళ కదా.
లేదు, నన్ను క్షమించు.
లేదు, ట్రెయిన్ కాస్త ఆలస్యంగా నడుస్తోంది. మేము కొద్ది సేపటిలో గ్వాలియర్ చేరుకుంటాము.
లేదు, బంగారం. అంతా బాగానే ఉంది.
ఉంటాను.
తండ్రీ కొడుకులు ఇద్దరూ దీర్ఘ నిద్రలో ఉన్నారు.
పిల్లలని ఈ వేళలో ఎందుకు నిద్ర లేపుతారు?
ఓయ్.
నేను వాళ్ల నిద్ర చెడగొట్టడం లేదు.
వాడు మన కొడుకు.
నాకు వాడితో మాట్లాడాలి అనిపించి ఫోన్ చేశాను.
మనసులో కోరికలు సమయం చూసుకుని రావు కదా.
ఫైజు.
నా బిడ్డ.
అమ్మా, మళ్లీ ఎక్కిళ్లు వస్తున్నాయి.
ఎక్కిళ్లు పోయాయి.
ఎక్కిళ్లు పోగొట్టడానికి మా అత్త గారు కూడా ఇలాగే చేస్తారు.
ఆవిడ చుట్టాలు ఎవరో ఈ చిట్కాని ఆమెకు చెప్పారట.
అన్నా, కొద్దిగా నీళ్లు తాగు.
జాగ్రత్త, దేవ్.
మీ ఇద్దరికీ ఈ మధ్యనే పెళ్లి అయింది, ఇంకా ఆమె అప్పుడే నీ ముక్కు పట్టుకుంటోంది.
నీకు తెలుసా, అమ్మా, ఎక్కిళ్లకి మందు లేదు.
మనం కనీసంగా ఏం చేయగలం అంటే వాళ్ల దృష్టిని మళ్లించడమే
ఇంక దానితో ఎక్కిళ్లు వాటి అంతట అవే ఆగిపోతాయి.
ఆగ్రా నగరం
ప్రయాణికులకు గమనిక.
ట్రెయిన్ నెంబరు...
-నాకు ఆగ్రా మిఠాయిలు కావాలి. -ఎక్కడ?
నాకు ఆగ్రా మిఠాయి కావాలి.
ముందు తల దువ్వుకో.
-వద్దు. -ఆగు.
-నాన్నా, నేను వెళుతున్నాను. -దేవ్, దయచేసి దానిని చూసుకోండి.
-ఓయ్, దిశా! -పుల్టీ!
స్టాట్యూ!
నేను నీ నాన్నని, నా బంగారం.
అయితే ఆగ్రా మిఠాయిలు రుచి చూడాలని దిశా కోరుకుంటోంది కదా?
విడుదల.
వెళదాం పదా.
అతను ఎక్కడ? అతను ఎక్కడ?
అదిగో అక్కడ ఉన్నాడు.
మిస్టర్ అర్జున్.
నా పేరు సన్నీ సింగ్.
మీకు తెలుసా, నా భార్య, సిమర్, తను...
వాస్తవానికి, మేము నిన్ననే పెళ్లి చేసుకున్నాము.
కానీ ఆమె మీకు పెద్ద అభిమాని.
తను... మీ పాట "తుమ్ సే" ఉంది కదా,
మీరు మా సిమర్ కోసం ఆ పాట ఒకసారి పాడితే, అది ఆమెకు చాలా సంతోషం కలిగిస్తుంది.
రైలు బండి కూడా రెండు గంటలు ఆలస్యంగా నడుస్తోంది.
మీకు కూడా కొద్దిగా కాలక్షేపం అవుతుంది.
మా సిమర్ కూడా సంతోషపడుతుంది.
సరేనా?
నన్ను క్షమించండి.
ఏంటీ?
నాకు గొంతు బొంగురుపోయింది. క్షమించండి.
-ఫర్వా లేదు, మీకు మందులు తెప్పిస్తాము... -చూడండి, నన్ను మన్నించమని అడిగాను.
మేము, కళాకారులం, ప్రజల ఆస్తులం కాదు.
ఇప్పుడు, దయచేసి, ఇంకా నేను చాలా మర్యాదగా చెబుతున్నాను.
నన్ను క్షమించండి.
మీకు తెలుసా, కేవలం సిమర్ ని సంతోషపర్చడానికే...
ఏమయినా...
మీకు అంతరాయం కలిగించినందుకు క్షమించండి.
మీకు తెలుసా,
నాకు పెళ్లి కాకముందు నాకు ఒక బాయ్ ఫ్రెండ్ ఉండేవాడు.
నేను అతడిని బాగా ప్రేమించాను.
మీరు ఊహించిన దాని కన్నా ఎక్కువగా ప్రేమించాను.
అందరికీ ఏదో ఒక గతం ఉంటుంది.
నిజం.
కానీ దేవ్ నా గతం గురించి ఎప్పుడూ ఏమీ అడగలేదు.
ఎవరు? ఎప్పుడు?
ఎక్కడ? ఎలా?
ఏమీ అడగలేదు.
నేను అతడిని తన ఇంట్లో కలిసినప్పుడు,
ఆ పురాతన భవనం గురించి నేను విన్నది అంతా
సరైనదే అనే విశ్వాసం కలిగింది.
మీకు తెలుసా,
అతను పుల్టీ వైపు ఒక్కసారి చూశాడు ఆ వెంటనే తనని చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
తన తండ్రి పేరు గురించి అతను ఎప్పుడూ అడగనే లేదు.
పెళ్లికి ముందు ఒకే ఒక్క కోరిక కోరాడు.
పాపని దిశా అని పేరుతో పిలుద్దాం అన్నాడు.
అంతే.
మీరు సరిగ్గా చెప్పారు.
ప్రతీ ఒక్కరికీ ఒక గతం ఉంటుంది.
కానీ కొందరు మాత్రమే దానిని మించి...
చూడగలుగుతారు.
దేవ్.
నీకు చెప్పాను.
మోటారు సైకిలు మీద ఊరంతా తిరగవద్దని నీకు చెప్పాను కదా.
కానీ మీ ఇద్దరూ చాలా తెలివైన వాళ్లు అనుకున్నారు. అన్నీ తెలుసు అనుకున్నారు.
కానీ ఇద్దరు పిల్లల తల్లిని అయిన నా మాటని మాత్రం మీరు ఎప్పుడూ వినిపించుకోలేదు.
దయచేసి, అమ్మా. దీని అంతటికీ ఇప్పుడు తగిన సమయం కాదు.
అవును మరి...
-అయితే ఇప్పుడు నా కోసం సమయం లేదంటావు. -అమ్మా.
-లోపలికి వెళదాం పదా. -నాతో మాట్లాడటానికి నీకు సమయం లేదు.
-అమ్మా! -చదువు మిమ్మల్ని నాశనం చేసింది!
వాళ్ల గురించి వాళ్లు ఏం అనుకుంటారో ఆ దేవుడికే తెలియాలి.
మనం వాళ్ల శత్రువులం కాదు.
నా మాట విని ఉంటే బాగుండేది అనుకుంటాను.
-ఇదంతా నా తప్పు అని ఆమె అనుకుంటోందా? -లేదు. లేదు!
ఇది అంతా నా పొరపాటు అని ఆమె అనుకుంటోంది, దేవ్.
లేదు.
మరి ఆ విందులు, వేడుకలు, పూజలు, ప్రార్థనల సంగతి ఏంటి మరి.
ఇది చాలా కష్టమైన గర్భం అని అందరికీ తెలుసు.
నేను ఈ బిడ్డని కావాలని అనుకోలేదన్న విషయం కూడా నీకు తెలుసు.
నాకు తెలుసు.
-నాకు తెలుసు. -కానీ లేదు.
నువ్వూ ఇంకా మీ అమ్మా కలిసి నన్ను కాదనకుండా చేశారు.
ఇది చాలా తొందర పడుతున్నాం అని నేను నీకు చెప్పాను. నేను సిద్ధంగా లేను.
నేను సిద్ధంగా లేను.
నేను సిద్ధంగా లేను. నా బిడ్డ సిద్ధంగా లేదు.
-నాకు తెలుసు. -నా బిడ్డ సిద్ధంగా లేదు.
నేను నా బిడ్డని కోల్పోయాను. నన్ను క్షమించు.
అది నీ తప్పు కాదు, ఐషా.
ఇది ఎవరి తప్పిదమూ కాదు.
ఇలాంటి సంఘటనలు జరుగుతాయి.
ఇలాంటి సంఘటనలు జరుగుతాయా?
మన బిడ్డని మనం కోల్పోయాము, దేవ్.
ఇది ఏమీ భీమా పథకం పోగొట్టుకోవడం లాంటిది కాదు.
ఇలాంటి సంఘటనలు జరుగుతాయా?
నాకు ఎంత నష్టం జరిగిందో నీకు కనీసం అవగాహన ఉందా?
నేను ఏం కోల్పోయానో మీ అమ్మకు తెలుసా?
ఇంకా ఆమె నాకు అన్నీ చెత్త విషయాలు చెబుతూ ఉంటుంది.
ఈ విషయంలో మా అమ్మకి మాత్రం సంబంధం లేదు అంటావా?
ఆమె మన కోసం చేయగలిగినది అంతా చేసింది.
కేవలం నువ్వూ ఇంకా మా అమ్మా మాత్రమే కాదు, నేను కూడా నా బిడ్డని కోల్పోయాను.
అయితే ఆ విషయం ఈ చుట్టుపక్కల అందరికీ చెప్పవలసిన అవసరం ఏం ఉంది?
ఆమె ఈ విషయాన్ని తనలో తాను దాచుకోలేదా?
ఈ గొడవ చూడటానికి చుట్టుపక్కల అందరూ మెట్ల దగ్గర గుమిగూడారు.
ఐషా, ప్రతి విషయంలోకీ మా అమ్మని తీసుకురావద్దు.
మా అమ్మకీ నీకూ మధ్య ఎవరో ఒకరిని నేను ఎంచుకునే పరిస్థితిలోకి నన్ను నెట్టకు.
ఇంకా నా విషయానికి వస్తే...
మన బిడ్డని నేను కననంత మాత్రాన, నాకు ఆమెతో అనుబంధం లేకుండా పోతుందా?
ఆమెకూ నాకూ ఏ అనుబంధమూ ఉండదా?
నాకు కూడా ఇది హృదయ వేదన కాదా?
నాకు మాత్రం బాధ ఉండదా?
దేవ్.
ఓయ్, నీకు కళ్లు కనిపించడం లేదా?
నేను నీతోనే మాట్లాడుతున్నాను.
నా వైపు చూడు!
నువ్వు ఎందుకు...
అతడిని కొట్టండి.
దేవ్ అన్నా, ఈ మిఠాయి తీసుకో. నాకు కూతురు పుట్టింది.
దేవ్.
మేలుకో, దేవ్, కిందకి రా.
ఏం అయింది, అమ్మా?
-కిందకి రా. కిందకి రా. -ఏం జరిగింది?
-కిందకి రా. -ఏం జరిగింది?
ఆమెకు ఏం అయిందో నాకు తెలియడం లేదు.
ఏంటి ఇది, ఐషా?
ఇది ఏంటి?
బహుశా అన్ని ప్రేమ కథలూ...
...సుఖాంతం కావు అనుకుంటా.
నన్ను క్షమించు, దేవ్.
ఇది నా వల్ల కావడం లేదు.
ఈ పెళ్లి...
ఈ పెళ్లి ఒక పొరపాటు.
ఇక్కడ నేను సర్వస్వం కోల్పోయాను.
నా అత్మగౌరవం.
నా బిడ్డ.
నేను నిన్ను ప్రేమించడం లేదు.
నేను మీ ఇల్లు వదిలి వెళ్లిపోతున్నాను,
కానీ నీ జీవితం నుండి మాత్రం కాదు.
నువ్వు లేకుండా ఎలా జీవించాలో నాకు తెలిస్తే బాగుండేది.
కానీ, నేను ప్రయత్నిస్తాను.
వద్దు, అమ్మా.
దేవా.
-ఐషా... -తనని వెళ్లనివ్వు.
వదినా!
నీకు తెలుసా నేను ఆ పాటని ఆమె కోసమే రాశాను.
కానీ నా చిరాకుని ఆ సర్దారు మీద చూపించాను.
క్షమించు.
నాకు ఎందుకు క్షమాపణ చెబుతున్నావు?
చూడు, అర్జున్. నువ్వు ప్రేమలో ఉన్నావు.
ఇంకా నువ్వు పూర్తిగా ఆమెకు అంకితం అయిపోయావు.
నువ్వు ఇంక ప్రేమించకు అని నేను చెప్పడం లేదు.
కానీ నువ్వు ప్రేమించే తీరు మార్చుకోవాలి.
నీ ప్రేమని గమ్యం వరకూ తీసుకువెళ్లడం కష్టం అనిపించే పరిస్థితులలో,
ఓ అందమైన మలుపు దగ్గర దానిని అలా వెళ్లిపోనివ్వడమే మేలు.
హాయ్.
నేను ఇక్కడ ఉండటం సరైన పని కాదు. ఇక్కడే ఉండే, మీ పక్షాన్న మాట్లాడాలి,
కానీ అది సరైనది కాదు.
ఇది మీ కుటుంబ విషయం.
ఏం చేయాలి అనుకుంటున్నారో మీరే నిర్ణయం తీసుకోండి. నాకు ఎలాంటి సమస్యా లేదు.
కానీ ఈ సమస్యని ఇక్కడే పరిష్కరించండి.
మరేం ఫర్వా లేదు.
చూడు, అమ్మాయి.
బంధాలు తెంపుకోవడానికి క్షణం సేపు చాలు...
కానీ ఆ బంధాన్ని ఏర్పరుచుకోవడానికి ఒక జీవిత కాలం పడుతుంది.
తన పెళ్లిని కాపాడుకునే బాధ్యత ప్రతి ఒక్క ఆడదానికీ ఉంటుంది.
అది విషయం కాదు, అమ్మా.
ఇక్కడ విషయం ఏమిటి అంటే మీరు ఇద్దరూ ఒకరిని ఒకరు ప్రేమించుకున్నారు.
మీ మధ్య ప్రేమ లేనట్లుగా ప్రవర్తించకండి.
చూడండి, మీ మధ్య పరిస్థితులు సానుకూలంగా లేవు అని నాకు తెెలుసు.
-కానీ మీరు గనుక... -మీరు ఇద్దరూ కొద్ది రోజులు ఎటయినా వెళతారా?
సిమ్లా, మనాలి లేదా మరి ఎక్కడికయినా...
కశ్మీర్.
నువ్వు వస్తావు కదా?
నీ కారణంగానే...
నా ప్రపంచంలో వెలుగు నిండుతుంది
నా రాత్రులను మధురంగా మార్చేది నువ్వే...
అర్జున్!
చెప్పు!
... అలాగే నా ఉదయాలూ నీ వల్లనే మధురంగా ఉంటాయి
మనం ఎప్పటికీ విడిపోము
ఎన్నటికీ, ఎన్నటికీ
నేను ఇంకేమి చెప్పగలను
నీకు
నీ కారణంగానే
నా ప్రపంచంలో వెలుగు నిండుతుంది
నా రాత్రులనీ నా ఉదయాలను మధురంగా మార్చేది నువ్వే
మనం ఎప్పటికీ విడిపోము
ఎన్నటికీ, ఎన్నటికీ
నేను ఇంకేమి చెప్పగలను
నువ్వు ఒక కథ లాంటి దానివి
నువ్వు ఒక కవిత లాంటి దానివి
నేను ఎప్పుడూ నీ గురించే వినాలి అని కోరుకుంటాను
రాత్రీ పగలూ
నా మనశ్శాంతివి నువ్వు
నా గాయాలకు చికిత్స నువ్వు
నువ్వు లేని క్షణం నా జీవితంలో ఉండదు
నా ప్రపంచంలో వెలుగు నింపేది నువ్వు
నా రాత్రులూ నా ఉదయాలూ మధురంగా మార్చేది నువ్వే
మనం ఎప్పటికీ విడిపోము
ఎన్నటికీ, ఎన్నటికీ
నేను ఇంకేమి చెప్పగలను
నీకు
నా ప్రయాణం నువ్వు
నా సమయం నువ్వు
నా గమ్యం నువ్వు నా మార్గం నువ్వు
నీ ప్రేమ నా మీద చూపే ప్రభావం అది
నీ అడుగుల సవ్వడులే నా హృదయ స్పందనలు
నా ప్రపంచంలో వెలుగులు నింపేది నువ్వు
నా రాత్రులూ నా ఉదయాలూ మధురంగా మార్చేది నువ్వు
మనం ఎప్పటికీ విడిపోము
ఎన్నటికీ, ఎన్నటికీ
నేను ఇంకేమి చెప్పగలను
నీకు
మనం ఎప్పటికీ విడిపోము
ఎన్నటికీ, ఎన్నటికీ
నేను ఇంకేమి చెప్పగలను
నీకు
నువ్వు చాలా అద్భుతంగా పాడావు, అర్జున్.
చాలా ధన్యవాదాలు.
వెళదాం పదా, ప్రియ.
పదా.
అలాగే.
-చాలా బాగుంది, బాబు. -ధన్యవాదాలు, సర్.
నువ్వు నీ మనస్సుతో పాడావు.
నువ్వు ఏమీ అనుకోను అంటే, నీకో విషయం చెప్పమంటావా, బాబూ?
తప్పకుండా చెప్పండి.
ఎవరు ఎప్పటికీ కలవలేరో
వాళ్లే గొప్ప ప్రేమికులు అవుతారు.
నువ్వు కూడా నన్ను అలా ప్రేమిస్తావు కదా, బంగారం?
అయ్య బాబోయ్...
-సంగీతం గాయాలను నయం చేస్తుంది, బ్రదర్. -అది నిజం.
నా హృదయంలో భారం అంతా ఇప్పుడు తేలిక అయిపోయింది.
-ధన్యవాదాలు, మిత్రులారా. -ఓహ్, భలే వాడివే.
ఈ ప్రయాణం ముగిసింది, కానీ జీవితం కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.
హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ స్టేషన్
నిజాముద్దీన్ ఎక్స్ ప్రెస్ ప్లాట్ ఫామ్ నెంబరు 17 మీదకు వస్తోంది.
పద, నాన్నా. వెళదాం.
నువ్వు ఎందుకు మెల్లగా నడుస్తున్నావు? వెళదాం పద.
క్షమించండి.
ధన్యవాదాలు.
నేను మీకు ధన్యవాదాలు చెప్పాలి.
మీరు తెచ్చుకున్న ఆహారం అంతా నేను తినేశాను.
మీతో చక్కగా కాలక్షేపం అయింది.
మీకు తెలియదు...
మీరు నాకు ఎంత ఆనందాన్ని ఇచ్చారో.
నా ఇల్లు.
నా కుటుంబం.
దేవ్.
వాస్తవంగా, నేను మిమ్మల్ని చూసినప్పుడే నాకు స్ఫురించింది.
కానీ, మీరు దేవ్ ముక్కుని పట్టుకోగానే, నేను...
ఏది ఏమయినా...
బహుశా మీరు నన్ను మళ్లీ కలవలేకపోవచ్చు.
కానీ, మిమ్మల్ని కలవడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది.
మీ దగ్గర మా ఇంటి చిరునామా ఉంది.
ఎప్పడయినా మా ఇంటికి రండి.
నేను నిజంగా చాలా సంతోషిస్తాను.
ధన్యవాదాలు.
నాన్నా!
స్టాట్యూ అయిపోయింది.
అమ్మా, నాన్న ఎలా చేస్తున్నాడో చూడు.
నాన్నా, ఏం అయింది?
నాన్నా.
నేను వచ్చాను.
కశ్మీర్.
నేను అక్కడికి వచ్చాను, ఐషా.
నువ్వు నది ముందు నిలబడి ఉన్నావు.
నువ్వు నల్ల జాకెట్ వేసుకుని ఉన్నావు.
నువ్వు నీటిని చూస్తూ ఉన్నావు.
నీ ముఖాన్ని నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను.
అది చూసినప్పుడు నేను నీకు చాలా దూరం అయ్యాను అనిపించింది.
ఆ క్షణంలో నేను నిన్ను ప్రేమించినంతగా మరెప్పుడూ నేను ప్రేమించి ఉండను.
ఎందుకంటే ఆ క్షణంలోనే అంతా మారిపోయింది.
మీరు గనుక ఒక పువ్వుని ప్రేమిస్తే,
దానిని తుంచకండి, నీళ్లు పోసి పెంచండి.
ఈ విశ్వం అంతా నాకు ఏదో చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తోంది అనిపించింది.
కానీ నేను దానిని అర్థం చేసుకోలేని మూర్ఖుడిని అని నాకు అనిపించింది.
తరువాత నేను నిన్ను చూశాను.
మొదటిసారి, నీ గురించి ఆలోచించాను.
నేను ఏం ఆలోచించాను అంటే...
అన్ని త్యాగాలూ నువ్వే ఎందుకు చేయాలి?
నేను కూడా ఎందుకు త్యాగం చేయకూడదు?
నువ్వు ఎప్పుడయినా ఆలోచించావా...
నేను ఎందుకు విడాకుల ప్రక్రియ మొదలుపెట్టానో?
నీ దృష్టిలో నేను ఎందుకు చెడ్డవాడిగా మిగిలిపోయానో?
ఎందుకంటే నేను లేకపోయినా నువ్వు సంపూర్ణంగా ఉంటావు, ఐషా.
నా ఐషా ప్రపంచం మా నేతాజీ బంగ్లా కన్నా చాలా చాలా పెద్దది.
అది చాలా పెద్దది...
ఇంకా విశాలమైనది.
నేను ఏం చేయాలని ప్రయత్నిస్తున్నాను? అని ఆలోచించాను.
ఒక సముద్రాన్ని చిన్న బావిలో ఎవరయినా ఎలా ఇమడ్చగలరు?
ఇంకా నీ నవల విషయానికి వస్తే...
నేను దానిని చదివాను...
మళ్లీ మళ్లీ చదివాను.
దానిని చదివిన తరువాత, నాకు తెలిసింది...
నేను నీ గమ్యం కాదు అని.
నీ ఉన్నతికి నేను కూడా కొద్దిపాటి ఊతం ఇవ్వగలిగినందుకు చాలా సంతోషించాను.
దానిని వృథా పోనివ్వకు, ఐషా.
దయచేసి.
నీకు తెలుసా...
నా చిన్నతనంలో నేను ఒక కథ చదివాను.
రెండు పక్షుల కథ అది.
వాటి ప్రపంచాలు వేరు.
ఒకటి ఆకాశంలో ఎగరడానికి పుట్టింది,
మరొకటి పంజరంలో బందీ కావడానికి పుట్టింది.
కానీ అవి ప్రేమలో పడ్డాయి.
చాలా ప్రయత్నాలు చేశాక కూడా,
ఆ పక్షి పంజరంలో ఇమడ లేకపోయింది,
అలాగే మరొక పక్షి ఆకాశంలోకి ఎగరలేకపోయింది.
కానీ వాటి మధ్య ప్రేమ మాత్రం భగ్నం కాలేదు.
బహుశా...
మనం అలాంటి పక్షులం అయి ఉంటాము, దేవ్.
ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను ఈ భారాన్ని, నీ మీద ద్వేషాన్ని మోస్తూ వచ్చాను,
నువ్వు నన్ను కనీసం ప్రేమించలేదు అని భావించాను.
నువ్వు నన్ను ప్రేమించడం ఎప్పడూ ఆపలేదు.
అందుకే నేను నీ మార్గానికి అడ్డు తొలిగాను.
నువ్వు ప్రేమకు అర్థాన్నే మార్చావు.
దేవ్.
ఎప్పుడూ బాగుండేలా నిన్ను నువ్వు చూసుకుంటావు కదా?
నీ తరువాత నవల గురించి నేను ఎదురుచూస్తూ ఉంటాను.
సరేనా?
వెళదాం పదా.
సంవత్సరం తరువాత
జైన్ బుక్ డిపో
జిలేబీ, ఐషా ప్రధాన్
ఏ ప్రేమ జంట ఎప్పటికీ కలవలేరో
వాళ్లే గొప్ప ప్రేమికులు అవుతారు.